Terapia całościowa to podejście, które traktuje pacjenta jako całość. Zakłada ścisły związek między stanem psychicznym a innymi wymiarami życia człowieka, w tym stanem fizycznym i egzystencjalnym oraz relacjami społecznymi.
Na czym polega podejście całościowe?
Terapia całościowa nie jest ściśle zdefiniowanym nurtem psychoterapii. W zależności od potrzeb wykorzystuje narzędzia różnych szkół, np. behawioralno-poznawczej, humanistycznej czy psychodynamicznej. Najważniejsze jest podejście holistyczne – uznaje ono każdą osobę za zintegrowaną całość. Uwzględnia:
- psychikę – emocje, myśli, przekonania, mechanizmy obronne,
- ciało – zdrowie fizyczne, objawy somatyczne, bóle,
- relacje – z partnerem, rodziną, przyjaciółmi, współpracownikami,
- duchowość/wymiar egzystencjalny – sens życia, wiarę, wartości,
- kontekst życiowy – sytuację materialną, pracę, środowisko kulturowe.
W pracy z pacjentem terapeuta zwraca uwagę m.in. na sygnały płynące z ciała, a także na styl życia, umiejętności i zainteresowania. Terapia ma na celu zapewnić człowiekowi wsparcie w budowaniu spójnego życia i samorozwoju.
Zastosowanie terapii całościowej
Terapię całościową można z powodzeniem wykorzystywać w różnych sytuacjach. Przynosi bardzo dobre efekty przy:
- zaburzeniach emocjonalnych, w tym depresji,
- zaburzeniach nerwicowych,
- zaburzeniach osobowości,
- zaburzeniach odżywiania,
- uzależnieniach od substancji psychoaktywnych i uzależnieniach behawioralnych,
- syndromach DDA i DDD,
- problemach relacyjnych,
- dolegliwościach psychosomatycznych.
Ponadto terapia całościowa stanowi bardzo dobrą propozycję dla osób, które są zainteresowane rozwojem osobistym.
