Psychoterapia pozytywna to metoda terapeutyczna, którą opracował Nossrat Peseschkian. Czerpie z różnych nurtów i zakłada, że należy skupić się nie tylko na problemach pacjenta, ale także na jego mocnych stronach. Ważną rolę odgrywa odkrycie i rozwój potencjału danej osoby.
Najważniejsze zasady terapii pozytywnej
Psychoterapia pozytywna łączy nurt psychodynamiczny, humanistyczny i poznawczo-behawioralny. Metody pracy zawsze są dostosowane do indywidualnej sytuacji pacjenta.
Podstawowe założenia psychoterapii pozytywnej to:
- Człowiek wykazuje podatność na choroby, lecz ma także naturalne zdolności i zasoby. Należy skupić się na mocnych stronach.
- Zamiast naprawiać negatywne cechy, lepiej rozwijać te pozytywne. Spowoduje to automatyczne zminimalizowanie wad.
- Na człowieka należy patrzeć holistycznie. Ważne są zarówno umysł, jak i ciało oraz duchowość.
- Warto zachowywać optymizm i wyrażać wdzięczność, co pomaga zmienić postrzeganie rzeczywistości.
- Zaburzenia psychiczne i psychosomatyczne mogą być formą nieświadomego dążenia do rozwoju.
- Rolą terapeuty jest wsparcie pacjenta w odkryciu i realizacji własnych zdolności.
Zastosowania terapii pozytywnej
Terapia pozytywna znalazła zastosowanie w pracy z osobami, które zmagają się z takimi problemami jak:
- zaburzenia osobowości,
- zaburzenia nerwicowe,
- zaburzenia emocjonalne,
- zaburzenia odżywiania,
- zaburzenia psychosomatyczne,
- trauma,
- kryzys egzystencjalny.
Stanowi także dobrą propozycję dla tych, którzy dążą do samorozwoju oraz lepszego zrozumienia samego siebie.
Psychoterapia pozytywna zazwyczaj ma formę terapii krótkotrwałej, która trwa kilka miesięcy. Jednak proces ten może ulec wydłużeniu, w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta.
