Zaburzenia psychotyczne to choroby, w których dochodzi do utraty kontaktu z rzeczywistością. Charakteryzują się występowaniem urojeń i omamów oraz trudnościami w logicznym myśleniu. Ich przyczyny są złożone, a leczenie wymaga połączenia psychoterapii i farmakoterapii.
Rodzaje zaburzeń psychotycznych
Do zaburzeń psychotycznych zaliczają się:
- Schizofrenia – przewlekła choroba, cechująca się silnymi zaburzeniami percepcji, myśli i zachowania. Dokładny przebieg jest uzależniony od rodzaju schizofrenii. W schizofrenii paranoidalnej charakterystyczne są urojenia prześladowcze, w prostej izolacja od otoczenia, a w katatonicznej przeplatanie momentów pobudzenia i zastygania w jednej pozycji.
- Zaburzenie schizoafektywne – objawy są podobne do schizofrenii, a dodatkowo występują zaburzenia nastroju.
- Psychozy reaktywne – krótkotrwałe zaburzenia psychotyczne, najczęściej będące wynikiem bardzo silnego stresu.
- Psychozy egzogenne – zaburzenia spowodowane zażyciem substancji psychoaktywnych, urazem głowy lub chorobą.
Przyczyny i leczenie zaburzeń psychotycznych
Na rozwój zaburzeń psychotycznych wpływają:
- czynniki biologiczne – genetyka, zaburzenia równowagi neuroprzekaźników, uszkodzenia mózgu,
- czynniki psychologiczne – traumatyczne wydarzenia i stres,
- zażywanie substancji psychoaktywnych,
- izolacja społeczna.
Całkowite wyleczenie nie zawsze jest możliwe, ale odpowiednia terapia pozwala wieść satysfakcjonujące życie. Podczas psychoterapii pacjent uczy się radzić sobie z urojeniami i halucynacjami, co umożliwia odzyskanie kontroli nad sobą.
Ważną rolę odgrywa wsparcie bliskich, którzy mogą skorzystać z psychoedukacji albo terapii rodzinnej. W farmakoterapii wykorzystuje się głównie leki przeciwpsychotyczne, a czasem wspomagająco także leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe.