Zaburzenia odżywiania to grupa schorzeń o podłożu psychicznym, które charakteryzują się nieprawidłowymi zachowaniami związanymi z jedzeniem. W ich rozwoju ważną rolę odgrywają stres, perfekcjonizm, trudności z akceptacją własnego wyglądu, niestabilność emocjonalna i nadmierna potrzeba kontroli.
Rodzaje zaburzeń odżywiania
Najczęstsze zaburzenia odżywiania to:
- Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) – oznacza obsesyjne dążenie do redukcji masy ciała. Osoba cierpiąca na anoreksję radykalnie zmniejsza ilość spożywanych pokarmów, co prowadzi do niedoborów żywieniowych.
- Bulimia (żarłoczność psychiczna) – charakteryzuje się napadowym spożywaniem dużych ilości jedzenia, a następnie próbą ich pozbycia się poprzez prowokowanie wymiotów lub stosowanie środków przeczyszczających.
- Zespół jedzenia nocnego – to zaburzenie z pogranicza zaburzeń odżywiania i snu. Oznacza objadanie się w nocy, które często wywołuje poczucie wstydu.
- Kompulsywne jedzenie – podobnie jak w przypadku bulimii występują epizody napadowego objadania. Jednak w tym przypadku nie idą one w parze z próbą pozbycia się jedzenia z organizmu.
- Łaknienie spaczone – czyli zespół Pica, w którym człowiek odczuwa silny apetyt na rzeczy niejadalne.
Leczenie zaburzeń odżywiania
Podstawową rolę w leczeniu zaburzeń odżywiania odgrywa psychoterapia. Bardzo dobre efekty przynosi zarówno terapia poznawczo-behawioralna, jak i psychodynamiczna oraz systemowa. Psychoterapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć przyczyny nieprawidłowych zachowań żywieniowych i znaleźć sposoby bezpiecznego radzenia sobie z emocjami. Zdarza się, że konieczne jest włączenie farmakoterapii albo terapii, które przeciwdziałają fizycznym skutkom choroby, takim jak odwodnienie czy zaburzenia elektrolitowe.