Zaburzenia nastroju to grupa problemów psychicznych, w których dochodzi do silnych zmian nastroju i emocji, co wpływa na zakres i rodzaj podejmowanej aktywności. Do ich rozwoju przyczyniają się czynniki biologiczne (w tym zaburzenia neuroprzekaźników), genetyczne oraz psychologiczno-środowiskowe (stres, problemy rodzinne).
Rodzaje zaburzeń nastroju
Do zaburzeń nastroju należą:
- Depresja – znaczące pogorszenie nastroju, połączone z utratą zainteresowań, brakiem odczuwania przyjemności i pesymistycznym myśleniem. Nierzadko towarzyszą jej zaburzenia snu i jedzenia, a czasami myśli samobójcze.
- Zaburzenie afektywne dwubiegunowe – choroba afektywna dwubiegunowa charakteryzuje się naprzemiennym występowaniem epizodów depresji i manii, czyli nienaturalnie podwyższonego nastroju i nadmiernej aktywności psychoruchowej. W trakcie epizodów manii chory może podejmować nieracjonalne decyzje i ryzykowne zachowania.
- Dystymia – to przewlekłe (trwające minimum dwa lata) obniżenie nastroju, ale mniej intensywne niż w depresji.
- Cyklotymia – występują tutaj naprzemienne okresy bardzo dobrego i bardzo złego nastroju. Jednak nie są one tak nasilone jak w przypadku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
Leczenie zaburzeń nastroju
W leczeniu zaburzeń nastroju często łączy się psychoterapię oraz farmakoterapię. Bardzo dobre efekty przynosi terapia poznawczo-behawioralna, która pomaga zmienić negatywne wzorce myślenia i zachowania. Sprawdza się także terapia psychodynamiczna, która pozwala dotrzeć do wewnętrznych konfliktów, czyli źródła przeżywanych emocji. Lekami najczęściej stosowanymi w leczeniu zaburzeń nastroju są SSRI i SNRI, które wpływają na funkcjonowanie neuroprzekaźników takich jak serotonina czy noradrenalina.