Psychoanaliza to metoda poznania człowieka i leczenia zaburzeń psychicznych, zapoczątkowana na przełomie XIX i XX wieku przez Zygmunta Freuda. Opiera się na założeniu, że problemy psychiczne mają swoje źródło w doświadczeniach ze wczesnego dzieciństwa oraz nieświadomych konfliktach. Jest stosowana m.in. przy zaburzeniach osobowości, nerwicach i depresji.
Na czym polega psychoanaliza?
W psychoanalizie ważną rolę odgrywa nieświadomość – obszar psychiki, w którym przechowywane są wyparte wspomnienia, popędy, uczucia i myśli. To treści nieakceptowane przez umysł, których świadome rozpatrywanie byłoby trudne i bolesne. Chociaż nie mamy do nich bezpośredniego dostępu, to silnie wpływają na samopoczucie i funkcjonowanie.
Uleczenie wewnętrznych konfliktów i zaburzeń psychicznych wymaga dotarcia do nieświadomości. Jest to możliwe m.in. poprzez:
- analizę snów – nazywaną „królewską drogą” do nieświadomych pragnień,
- wolne skojarzenia – wypowiadanie przez pacjenta na głos wszystkiego, co przyjdzie do głowy, pomaga ujawnić ukryte powiązania myślowe,
- przeniesienie – oznacza nieświadome przeniesienie na terapeutę uczuć i postaw związanych z rodzicami lub innymi ważnymi osobami z przeszłości.
Ile trwa terapia psychoanalityczna i kiedy jest stosowana?
Terapia z wykorzystaniem psychoanalizy to proces długoterminowy. Zazwyczaj trwa kilka lat, a spotkania odbywają się raz lub kilka razy w tygodniu.
Psychoanaliza może pomóc osobom, które:
- zmagają się z nerwicą, zaburzeniami lękowymi lub emocjonalnymi,
- mają zaburzenia osobowości,
- chcą lepiej zrozumieć siebie, swoje emocje i nieświadome mechanizmy wpływające na własne zachowanie,
- mają problemy w relacjach interpersonalnych,
- doświadczyły trudnych lub traumatycznych wydarzeń, zwłaszcza w dzieciństwie,
- chcą pracować nad rozwojem osobistym.