Regressing, czyli regresja, ma w psychologii dwa znaczenia. Po pierwsze jest to mechanizm obronny, w którym człowiek powraca do wcześniejszego okresu rozwojowego. Występuje w sytuacjach emocjonalnie trudnych, stresowych i lękowych. Regressing to również metoda terapeutyczna, która polega na powrocie do przeszłości, najczęściej dzieciństwa. Dzięki temu można lepiej zrozumieć przyczynę aktualnych problemów.
Regressing jako mechanizm obronny
Osoba w stanie regresji:
- przejawia zachowania infantylne, takie jak noszenie dziecięcych ubrań,
- wykazuje reakcje emocjonalne typowe dla dzieci, np. płacz, krzyk oraz kapryśność,
- odczuwa wzmożoną potrzebę troski ze strony otoczenia i oczekuje wsparcia nawet w prostych, codziennych sprawach,
- powraca do nawyków z dzieciństwa, np. ssie kciuk,
- ucieka od problemów i odpowiedzialności, m.in. poprzez symulowanie choroby.
Jest to mechanizm obronny, czyli proces nieświadomy. Jeśli utrzymuje się przez dłuższy czas albo utrudnia życie, wymaga wsparcia terapeutycznego.
Regresja terapeutyczna
Regresja jako metoda terapeutyczna oznacza pracę z podświadomością. Wyróżniamy regresję hipnotyczną i niehipnotyczną. W pierwszej pacjent znajduje się w stanie hipnozy – transu, w którym uwaga jest silnie skupiona, a bodźce zewnętrzne tracą znaczenie. Dzięki temu łatwiej jest dotrzeć do wspomnień i emocji ukrytych w podświadomości.
Regresja niehipnotyczna nie wymaga wprowadzania człowieka w stan hipnozy. Zamiast tego pacjent osiąga głęboki relaks, np. dzięki odpowiednim technikom oddechowym. Nie znajduje się w transie, tak więc zachowuje pełną świadomość, a jednocześnie ma odpowiednie warunki do pracy ze wspomnieniami.