Męskie zaburzenia seksualne możemy podzielić na dysfunkcje seksualne, parafilie (zaburzenia preferencji seksualnych) i zaburzenia identyfikacji płciowej. Sposób postępowania zależy od rodzaju problemu, którego doświadcza pacjent, jego źródeł oraz nasilenia objawów.
Spis treści
Dysfunkcje seksualne
Dysfunkcje dotyczą nieprawidłowego przebiegu czynności seksualnych i mogą mieć podłoże psychiczne lub fizjologiczne. Do tej grupy zaliczamy:
- osłabienie libido, czyli obniżenie lub całkowity brak potrzeb seksualnych,
- zaburzenia erekcji,
- nadmierny popęd seksualny,
- przedwczesny wytrysk,
- opóźniony wytrysk.
Parafilie
Parafilia, czyli zaburzenie preferencji seksualnych, oznacza, że mężczyzna odczuwa podniecenie w zetknięciu z nietypowymi bodźcami i zachowaniami. Ta grupa obejmuje m.in.:
- fetyszyzm – osoba z tym zaburzeniem osiąga podniecenie i orgazm dzięki określonym przedmiotom lub częściom ciała (fetyszom),
- pedofilię – to skłonność do odczuwania podniecenia seksualnego wobec dzieci,
- ekshibicjonizm – oznacza, że człowiek uzyskuje satysfakcję seksualną wtedy, gdy obnaża narządy płciowe przed nieznajomymi,
- oglądactwo (wojeryzm) – mężczyzna czerpie podniecenie z potajemnego obserwowania osób w sytuacjach intymnych.
Zaburzenia identyfikacji płciowej
Zaburzenie identyfikacji płciowej oznacza, że mężczyzna odczuwa niezgodność między płcią przypisaną w chwili urodzenia a tą, z którą się utożsamia. Może wówczas dążyć do trwałej korekty płci albo przebierać się w damskie stroje.
Leczenie męskich zaburzeń seksualnych
Dysfunkcje seksualne leczymy przy pomocy psychoterapii lub farmakoterapii, w zależności od przyczyny. Czasem konieczne jest połączenie obu metod. Przy parafiliach podstawę stanowi psychoterapia, czasem wspomagana lekami. W przypadku zaburzeń identyfikacji płciowej ważna jest terapia, która pozwala zaakceptować własną tożsamość i w razie potrzeby przejść przez proces korekty płci.