Kobiece zaburzenia seksualne to grupa problemów, które utrudniają, a czasem nawet całkowicie uniemożliwiają współżycie. Mogą mieć podłoże psychologiczne lub biologiczne. To właśnie przyczyny trudności decydują o sposobie leczenia.
Spis treści
Rodzaje kobiecych zaburzeń seksualnych
Zaburzenia seksualne u kobiet najczęściej dzielimy na:
- zaburzenia pożądania – oznaczają obniżony popęd seksualny lub jego całkowity brak,
- zaburzenia pobudzenia – to np. suchość pochwy, czyli brak reakcji fizjologicznych, które zwykle występują podczas stosunku,
- zaburzenia orgazmu – trudności z osiągnięciem szczytowania,
- zaburzenia bólowe – np. dyspareunia (ból podczas współżycia) albo pochwica (skurcze mięśni pochwy, które uniemożliwiają penetrację).
Leczenie kobiecych zaburzeń seksualnych
Leczeniem zaburzeń seksualnych zajmuje się przede wszystkim seksuolog. Jego zadanie polega między innymi na tym, żeby ustalić, czy problem ma podłoże psychologiczne, czy biologiczne. Diagnoza odbywa się na podstawie rozmowy z pacjentką oraz badań medycznych.
Jeśli przyczyna tkwi w psychice, to najlepszym sposobem leczenia jest psychoterapia. Zaburzenia seksualne u kobiety mogą być wynikiem traumy (taka sytuacja często występuje u ofiar gwałtu bądź molestowania seksualnego), negatywnej oceny własnego ciała albo lęków związanych ze sferą seksualną.
Zdarza się, że problem ma podłoże relacyjne. W takiej sytuacji polecamy psychoterapię dla par. Jest to seria spotkań z terapeutą, w której uczestniczy dwoje partnerów. Terapia służy przede wszystkim pracy nad wzajemną relacją. Para uczy się, jak lepiej komunikować własne emocje i potrzeby, a jednocześnie tego, jak otwierać się na emocje i potrzeby drugiej strony.