Wspólne śnienie stanowi ważny element terapii angielskiego psychoanalityka Wilfreda Biona. Oznacza analizę marzeń sennych przez pacjenta i terapeutę, przy czym pod uwagę brane są zarówno sny nocne, jak i sny na jawie. Służy dotarciu do myśli, uczuć i potrzeb wypartych ze świadomości, co według Biona jest niezbędne do procesu leczenia i rozwoju psychicznego.
Rola snów w terapii Biona
Wilfred Bion jako psychoanalityk zakładał, że treści ukryte w nieświadomości mają istotny wpływ na samopoczucie i funkcjonowanie człowieka, a bardzo dobrą drogą do nich są sny. Według niego śnienie ma miejsce nieustannie – zarówno podczas spania, jak i w stanie czuwania. Bion sugerował nawet, że pacjent może nie potrafić właściwie rozróżnić stanu prawdziwego snu od wyobrażeń na jawie.
Aby można było w pełni korzystać z wyjątkowych możliwości, jakie daje sen, należy stworzyć pacjentowi takie warunki, w których możliwe będzie śnienie. Sesja terapeutyczna przybiera formę snu na jawie, w którym ujawniają się i przeplatają ze sobą wspomnienia dotyczące różnych miejsc i wydarzeń.
Wspólne śnienie pozwala obserwować, jak nieświadome treści są przekształcane w treści świadome, co umożliwia zrozumienie przetwarzania doświadczeń oraz własnych emocji. Uwaga skupia się tutaj nie tylko na samej treści snów, ale i na tym, w jaki sposób pacjent przepracowuje swoje doświadczenia.
Ile trwa terapia bionowska?
Terapia bionowska, podobnie jak inne nurty terapeutyczne, które wywodzą się z psychoanalizy, jest procesem długoterminowym. Zazwyczaj trwa od kilku miesięcy do kilku lat, w zależności od problemów, jakie występują u pacjenta i od celów terapii.