
Paulina Kubś
Psycholog, Psychoterapeuta Rodzin, Par, Indywidualny dorosłych, dzieci i młodzieży. Psychoterapeuta traumy, długoterminowy, psycholog kryzysowy, psycholog kulturowy, psychodietetyk.
Rodzaje wsparcia:
Dla kogo:
Nurt:
Języki:
Umów wizytę
Teskt do uzupełnienia…
Obowiązuje główny regulamin platformy, a każdy specjalista ma swój kontrakt terapeutyczny, aby zapewnić sobie komfort pracy i możliwość zaopiekowania pacjenta wybraną metodą pracy*
Ukończyłam 5-letnie studia magisterskie z Psychologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Moje poszukiwania dotyczą takich działów psychologii jak: Biopsychologia, Psychologia Społeczna, Psychologia Ewolucyjna, Biopsychofizjologia, Psychologia Pamięci i Uczenia, Psychologia Różnic Indywidualnych czy Metody Projekcyjne.
Paulina Kubś jest magistrem psychologii, absolwentką pięcioletnich jednolitych studiów magisterskich na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doświadczenie zawodowe zdobywa od 2011 roku, odbywając praktyki i staże w klinikach, szpitalach oraz placówkach świadczących pomoc psychologiczną i psychoterapeutyczną. Od 2016 roku prowadzi własny gabinet psychologiczny i psychoterapeutyczny.
Ukończyła czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne akredytowane przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne, specjalizując się głównie w podejściu systemowym. Jest również psychoterapeutką zaburzeń seksualnych, psychologiem kryzysowym, interwentem kryzysowym oraz psychodietetykiem. I nadal podnosi swoje kwalifikacje. Pracuje też pod superwizją.
Na co dzień pracuje z młodzieżą i osobami dorosłymi, zdarza się jej także pracować z dziećmi, prowadząc konsultacje psychologiczne, psychoedukację, psychoterapię indywidualną, terapię par i małżeństw, terapię rodzin oraz terapię grupową. Współpracuje także z klientami biznesowymi, prowadząc szkolenia i warsztaty z zakresu zdrowia psychicznego.
Posiada doświadczenie kliniczne w pracy z osobami zmagającymi się z zaburzeniami osobowości, zaburzeniami nastroju, psychozami, w tym schizofrenią, a także z szerokim spektrum kryzysów psychicznych i życiowych. W swojej praktyce wspiera osoby doświadczające traumy, PTSD i cPTSD, pomagając im odzyskać poczucie bezpieczeństwa oraz równowagi.
Wspiera również osoby niewychodzące z domu oraz osoby przewlekle chore, oferując im wsparcie psychologiczne i terapeutyczne dostosowane do ich aktualnej sytuacji, możliwości oraz potrzeb. Szczególne miejsce w jej pracy zajmują osoby doświadczające silnego cierpienia psychicznego i znajdujące się w głębokim kryzysie, które poszukują sposobu na poradzenie sobie z trudną sytuacją. W takich przypadkach koncentruje się głównie na uważnym wysłuchaniu, zrozumieniu indywidualnej sytuacji oraz poszukiwaniu możliwych form pomocy.
W pracy wykorzustuje różne nurty psychoterapeutyczne w sposób eklektyczny, dostosowując metody do indywidualnych potrzeb pacjenta. Korzysta przede wszystkim z terapii systemowej, oraz z elementów metody poznawczo-behawioralnej (CBT), Gestalt, podejścia psychodynamicznego, psychoanalitycznego i jungowskiego. Wykorzystuje również techniki mentalizacji, elementy hipnozy, arteterapię, pracę z genogramem oraz wybrane gry terapeutyczne.
W swojej pracy kieruje się przekonaniem, że nie każda trudność wymaga zastosowania jednej, uniwersalnej metody (potrzeba systemu także w postaci wiedzy o różnych technikach i teoriach) . Dobiera sposoby pracy indywidualnie do osoby, jej doświadczeń, potrzeb i charakteru zgłaszanego problemu, korzystając z wiedzy oraz technik pochodzących z różnych podejść psychoterapeutycznych. W zależności od przepracowywanego obszaru może wykorzystywać m.in. metody poznawczo-behawioralne (CBT) lub podejście psychodynamiczne, dostosowując sposób pracy do konkretnej osoby i jej aktualnych potrzeb.
Szczególną uwagę poświęca wzmacnianiu zasobów i potencjału swoich pacjentów oraz wprowadzaniu wiedzy z obszaru profilaktyki prozdrowotnej (psychoedukacja, zdrowe nawyki). Wierzy, że trwała zmiana wymaga czasu, dlatego prowadzi psychoterapię długoterminową, opartą na regularnych spotkaniach, głównie sesje raz w tygodniu od 3 do 6 lat (oczywiście po jakimś czasie zmniejsza się intensywność spotkań). Dlatego jej pacjenci to osoby zazwyczaj bardzo cierpiące, w sytuacji skrajnie kryzysowej, w której najważniejsze jest wsparcie i szukanie możliwości wytrwania a dopiero potem potrzebują poradzenia sobie z traumą, czy pracy na innym poziomie autorefleksji
Jej zainteresowania naukowe obejmują psychologię kulturową, międzykulturową, psychologię religii oraz duchowości. Wiedzę tę wykorzystuje w pracy z osobami z doświadczeniem migracji, uchodźcami, Polonią oraz pacjentami mierzącymi się z wyzwaniami adaptacji kulturowej. Na bazie wieloletnich doświadczeń rozwija autorskie podejście systemowo-kulturowe w pracy (głównie z obcokrajowcami związanymi z polską kulturą i polakami żyjącymi w innej kulturze), uwzględniające wpływ środowiska, kultury i tożsamości na funkcjonowanie człowieka.
Wspiera również kobiety doświadczające przemocy, samotnych rodziców oraz osoby przygotowujące się do rodzicielstwa. Towarzyszy pacjentkom w okresie prenatalnym i poporodowym, pracując również z kobietami zmagającymi się z depresją poporodową.
Pracuje z osobami z syndromem DDA, DDD oraz współuzależnionymi.
Obejmuje pomocą również osoby zagrożone wykluczeniem społecznym, w tym osoby LGBTQ+, po tranzycji płci, żyjące z HIV oraz pacjentów z trudnościami związanymi z seksualnością oraz zaburzeniami tożsamości psychoseksualnej oraz orientacji seksualnej.
Zaprasza też osoby z nietypowymi zaburzeniami jak dysmorfofobia, planującymi operacje plastyczne, utrzymującymi się ze względu na napięcia stresowe jak np. tiki, wyrywanie włosów, etc.
Konsultacje oraz psychoterapię prowadzi w języku polskim i angielskim. Nie prowadzi terapii uzależnień, w tym zakresie tylko wspiera poprzez psychoedukację i interwencję.















Zobacz wideo specjalisty
Wpisy specjalisty na blogu
Ostatnie 10 artykułów specjalisty
-
Psychoterapia online
W jaki sposób można pracować nad własnymi problemami w bezpiecznym terapeutycznym środowisku? Jest to tak naprawdę temat rzeka, spróbuję to jednak nakreślić w sposób instant, a zatem dzieje się to poprzez przestrzeganie kilku elementów: Psychoterapia to proces który wymaga wysiłku, otwartości, sprawdzania siebie w poziomie zaufania oraz wytrzymywania niewiedzy własnej i cudzej (psycholog, psychoterapeuta niekoniecznie…
-
Efekt tonącego oraz syndrom DDBR (Dorosłe dziecko bogatych rodziców)
Drodzy Państwo,Chciałam się z Państwem podzielić trochę żartem wspomnieniami ze studiów psychologicznych. Wracając pamięcią do zajęć z Psychologii Społecznej, bawiła mnie mnogość efektów i ewentualnie syndromów, w które ten dział psychologii obfitował. Żartowałam, że chyba każdy psycholog społeczny musi mieć własny efekt. Wiele lat po zakończeniu studiów okazało się, że nie śmiałam się nadaremnie. Otóż…
-
Trójkąt przemocy: perspektywa systemowo-kulturowa w psychoterapii
Prawdopodobnie to termin bliski wielu osobom. Znajomość tego zagadnienia jest bardzo istotna, aby szybko rozpoznawać naturę relacji oraz zakres wpływu głównie między diadą, którą opiszę poniżej. Trzeci element nie musi być bezpośrednio zaangażowany, a przynajmniej nie zawsze. Pisząc ten krótki artykuł, trzymam się kilku założeń: Elementami, które składają się na trójkąt przemocy, są: Kat bądź…
-
Światy iluzoryczne, narkotyczne i odmienne stany świadomości.
Zdarza się, że niektórzy z Państwa trafiają do mnie również jako osoby uzależnione (zaznaczam przy tym, że nie jestem terapeutą uzależnień). Początkowe stany, w których zgłaszają takie osoby, są bardzo trudne w procesie psychoterapii. Przede wszystkim trzeba zaakceptować fakt, że jest się uzależnionym, a następnie zrozumieć dlaczego. Bardzo często jest to kwestia środowiska, które wymaga…
-
Oparcie dla osób pomagających – wytyczne
Drodzy Państwo,Patrząc z perspektywy systemowej, pomimo że nie jesteśmy bezpośrednio atakowani, i tak znajdujemy się w stanie wojny.Kilka kolejnych postów poświęcę na to, aby opisać, w jaki sposób można pomóc sobie i innym w sytuacji, w której się znaleźliśmy, wykorzystując myślenie interwencyjno-wspierające. Dziś dla OSÓB POMAGAJĄCYCH.Często uważamy osoby pomagające za te silniejsze. Ich siła nie…
-
Refleksje. Perwersje oraz dewiacje jako ryzyko utraty tożsamości.
Mija już drugi rok od zakończenia kursu Psychoterapia Zaburzeń Seksualnych. Jest to czas nieustannej refleksji nad tym tematem, jako, że jestem psychoterapeutą pracującym swoją autorską metodą IPSK. Jest mi raz bliżej raz dalej do tematu seksuologii i pracy z tym obszarem, aczkolwiek raz otwarty temat oraz wiedza (kurs w końcu trwał 2,5 roku) zostawia ślad…
-
Seksualność a entropia oraz popęd śmierci w skrócie i bez cenzurowania myśli
Seksualność: temat tabu czy przestrzeń do dialogu? Seksualność od kilku lat przynajmniej przestała być tematem tabu. Przyznaję, że długo sama już jako studentka podążałam za dyskursem z ciekawości, uważając że seksualność jest ogromnie znieważana a nawet kojarzona ze złem. Okazuje się, że dzieje się tak nie bez powodu. Dużo się zmieniło w wyobrażeniu seksualności oraz…
-
Po czym rozpoznać ofiarę przemocy z perspektywy IPSK
Ze względu na częstotliwość występowania trójkąta przemocy oraz syndromu sztokholmskiego, bardzo trudno jest w sposób jednoznaczny często określać winnego czy sprawcę przemocy. Właściwie każdy był kiedyś sprawcą przemocy – istnieje ona w różnych elementach systemu. Ludzie często także myślą w sposób przemocowy, mając na uwadze własny komfort. Jako psychoterapeutka naprawdę zauważam, jak trudno często jednoznacznie…
-
O Zaginionych Wzorcach Męskości
Drodzy Państwo, jak wiele w ostatnich dekadach mówi się o braku wzorców męskości, a wręcz kryzysie męskości. Tak jakby pewne kwestie nie były oczywiste – brakuje tych wzorców, ponieważ nie było w rodzinie przykładu ojca. Na ten problem powołuje się bardzo wielu młodych mężczyzn i kobiet, którzy nie mogą ułożyć sobie życia. Mężczyzna cierpiący na…
-
W jaki sposób wykorzystuję teorię przywiązania w terapii.
Nie do końca przywiązuję się do niej w trakcie prowadzenia procesów terapeutycznych ale pamiętam o niej I powracam co jakiś czas przypatrując się etapom terapii z dystansu. Zaburzenia więzi – ich wpływ na relacje i proces terapeutyczny Z doświadczenia wiem, że zaburzenia więzi to pewna norma u ludzi dorosłych, zwłaszcza po traumach. Jeśli potrzeba myśleć…









